یکی از موضوعات مهم در مجموعه های پرورشی – آموزشی ، سبک محتوایی و شیوه های پرورشی آنها است. کلاسور به عنوان یک نهاد پرورشی – آموزشی ، رسته‌ی فعالیت خود را در فاز اول با حوزه‌ های : شکوفایی فردی ، تعالی شغل ، تعالی مدیریت آغازکرده است و در فاز دوم با حوزه های : رهبری ، کار آفرینی و انسان سازی ادامه خواهد داد. ان‌شاءالله

معمولاً در کشور های رو به توسعه ، نهاد های پرورشی سهم بیشتری از نهاد های آموزشی دارند. امّا به دلایل گوناگونی اعم از نبود یک خط مشی درست و اصولی با توجه به وضعیت موجود و وضعیت مطلوب جامعه ، تبلیغات بسیار نا به هنجار و ایجاد نیاز های نامتعارف در حوزه آموزش ، نهاد های پرورشیِ اندکی در جامعه ما پدید آمده است.

امّا کلاسور ؛ عزم خود را جزم کرده است که خلاف جهت این موجِ نا به سامان و نا به هنجار حرکت کند ، و به جای اینکه نهادی صرفاً آموزشی باشد که همچون یک کامیون فقط اطلاعات را در ذهنِ مخاطبانٍ تشنه و ناآگاه خالی کند ، در زمره‌ی نهاد های پرورشی – آموزشی قرار بگیرد که اگر با دقّت بنگریم بیشتر از انگشتان یک دست نخواهند بود.

مَنْ وَثِقَ بِمَاءٍ لَمْ یَظْمَأْ.۱
“آن‌کس که به وجود آب اطمینان دارد ، تشنه نمی ماند”

کلاسور برای آنانی است که به دنبال شکوفایی واقعی هستند ، آن هایی که می خواهند حداکثر توانمندی ها و استعداد های بالقوه خود را شکوفا کنند ، و در مسیر خود سازی ، قلّه هایی را فتح کنند که بسیاری از فتح آن عاجزاند.

مسیر پرورشی کلاسور ؛ مسیر فهم است.

در مسیرِ خود سازی و پرورشِ توانمندی ها ، اگر به فهم نرسیم چیزی عایدمان نمی شود. نباید غرق در تکنیک ها و روش ها شویم تا به دستاوردهایی که مد نظرمان است برسیم ؛ بلکه باید در هر قدمی که در مسیر شکوفایی بر می داریم به معرفت برسیم و به بینشی عمیق دست پیدا کنیم.

حال سوالی در ذهن ها ایجاد می شود که چرا عدّه‌ای مسیر رشد را با شوق و اشتیاق فراوان شروع می کنند امّا بعد از مدّت کوتاهی نیمه کاره رها می کنند؟

پاسخ بسیار روشن است. به این دلیل که آن ها به فهم نرسیده اند. فهم مانند آب دادن به گلی است که در نهایت به تو گلاب می دهد.۲ ما وقتی در مسیر رشد قرار می گیریم ولی به فهم نمی رسیم مثل این است که پای گلدانی آب می دهیم که خاک آن ، خاک رُس است. در حالی که توقّع رشد هم داریم ؛ امّا به واقع اینگونه نیست. ما برای رسیدن به شکوفایی به فهم نیاز داریم ، به بصیرت ، به همان چیزی که ما اسم آن را می گذاریم : روشنی بخش مسیر شکوفایی.۳

مسیر پرورشی کلاسور ، مسیر خودآشنایی است.

هنگامی که با کلاسور همراه می شوید ، (به ویژه کلاسور عمومی که بدون هیچ محدودیتی می توانید آن را دنبال کنید) این ویژگی را با تمام وجود لمس خواهید کرد. یکی از چالش هایی که در راهِ صعود به قلّه موفقیت با آن برخورد می کنیم ، عدم شناخت درست ، کامل و واقعی از خودمان است.

ما انسانیم و انسان ، موجودی پیچیده!

حق است که ما را اشرف مخلوقات می نامند ، و اثبات اینکه ما اشرف مخلوقات هستیم کار سختی نیست. کافی است نگاهی به اعضاء و جوارح خود بیاندازیم ، تامّلی بر کارکرد و نحوه‌ی فعالیت آن ها بکنیم تا به این رمز و راز ها پی ببریم.

در مسیر شکوفایی ، شناختِ پیچیدگی های اعضاء و جوارح‌مان شاید دردی از ما دوا نکند (که مطمئناً می‌کند!) امّا توجه به پیچیدگی های ذهنی ، اخلاقی و رفتاری بسیار بسیار در رشد و نموّ ما راه گشا است.

از همان بدو کودکی و یا همان زمانی که در رحم مادر بوده‌ایم ، شکل گیری این ابعاد از ما ، آغاز شده است و تا لحظه ای که به ندای ملک الموت علیه السلام لبیک می گوییم ، در حال تغییر و تحوّل است. بخشی از این ابعاد به وسیله‌ی دیگران ساخته و پرداخته می شود امّا بدانیم که بخش اعظم آن ها ساخته و پرداخته‌ی خود ما است.

یکی از ویژگی های مهم کلاسور ، کمک به آشنایی عمیق و پرورش گسترده ویژگی هایی است که در وجود ما قرار دارند.

مسیر پرورشی کلاسور ، مسیر اختراع فناوری است.

یکی از ویژگی های مهم کلاسور ، با توجه به فنون خلاقانه‌ای که در روش های تعلیمی دارد ، اختراع فناوری توسط خودِ مخاطب است.

در یک نگاه ؛ فناوری یعنی روش و اختراع روش های بدیع و خلاق ، یکی از دستاورد های کسانی است که با کلاسور همراهی می کنند.

به نقلی از سخنان همچون دُرّ و گوهر امیر کلام امیرالمومنین علی علیه السلام :

لَسْنَا نُرْعِدُ حَتَّى نُوقِعَ وَ لَا نُسِیلُ حَتَّى نُمْطِرَ.۴
تا عمل نکنیم رعد و برقی نداریم و تا نباریم سیلی جاری نمی سازیم.

پشتوانه هر عمل و هر حرکتی ، فهم عمیقی است که باید نسبت به آن موضوع پیدا کنیم. افراد بسیاری که خود را در دام تکنیک ها و روش ها می اندازند و صرفاً به دنبال تکنیک آموزی هستند ، خود را از چشمه‌ی فهم محروم ساخته اند.

یکی از بهترین و موثرترین راه های توانمند سازی ، اختراع روش هایی است که خودِ ما با توجه به موقعیت زیستی و شغلی که داریم ، برای خود کشف کنیم.
این ویژگی ، اثربخش ترین ویژگی کلاسور است.

مسیر پرورشی کلاسور ، مسیر پرسشگری و حقیقت‌ جویی است.

همه ما انسان ها کنجکاو و پرسشگر به دنیا می آییم. امّا رفته رفته به دلایل گوناگون ریشه‌ی این کنجکاوری خشک می شود. این علل می تواند ریشه در تربیت خانوادگی ، تربیت در دوران ابتدایی و یا حتّی محدود کردن محیط خانه برای فرد داشته باشد.

با این تفاسیر ، رویاندن نهال کنجکاوی ، آن هم هنگامی که از ریشه‌ی آن خشک شده باشد بسیار دشوار است ؛ در حالی که این نویدِ امید بخش را در کلاسور می توان داد که در همه‌ی دسته بندی های محتوایی کلاسور ؛ همچون قطره قطره آبی بر سنگِ عظیم کنجکاوی خواهید کوبید و در نهایت آن را تبدیل به خمیری نرم و انعطاف پذیر خواهید کرد.

امّا چگونه؟

سبک محتوایی و پرورشی کلاسور با ایجاد پرسش های مختلف و سوق دادن مخاطب به تامل و ایجاد پرسش و تحلیل برای خود ، همچون همان قطره آبی عمل می کند که بر تارکِ خشکِ کنجکاوی ما می چکد تا به تدریج این ریشه‌ی خشک تبدیل به درختی تنومند شود. ان‌شاءالله

کلاسور با تقویت روحیه‌ی پرسشگری و آشنایی با مفاهیم اساسی در عالم هستی ، شما را به انسانی حقیقت جو تبدیل می کند. انسانی که به دنبال حقایق واقعی است ، نه حقایق مجازی و مصنوعی که انسان را به سوی سیاهچاله‌ی تاریکی سوق می دهد.

مسیر پرورشی کلاسور ، مسیر یادگیری مادام العمر است.

مجلّات و کتاب های زرد امروز ، پُر شده است از راه ها و روش های متعدد و مختلف برای جلوگیری از افسردگی ، آلزایمر های سخت ، تقویت حافظه ، رشد ذهن و… که همگی ناشی از یک عامل مهم و اساسی در خودِ ما است و آن عامل عبارت است از : یادگیرنده نبودن ما !

پیشرفت روز افزون تکنولوژی و ابزار های فناورانه ، باعث بوجود آمدن حسّی در ما شده است که ما آن را در کلاسور ؛ توّهم یادگیری می نامیم. در اختیار داشتن تلفن همراه ، آن هم به مدّت طولانی ، گردش در فضای وب و شبکه های متعدد اجتماعی ، آن هم بدون هدف باعث شده است افراد داده ها و اطلاعات بسیار زیادی را بدون هیچ فیلتر و دسته بندی وارد ذهن خود کنند ، در حالی که بسیاری از آن ها بی مصرف ، مضر و حتّی ممکن است عامل بوجود آورنده‌ی افسردگی و اضطراب باشد.

کلاسور با رویکرد پرورشی که دارد ، شما را تبدیل به انسانی یادگیرنده می کند. با توسعه فرهنگ مطالعه ، تتبّع۵ و تحقیق ، انسان یادگیرنده مدام خود را با مسائل ارزشمند مواجه می کند و با همّت و اراده پولادین و ابتکاری که دارد ، سراغ حلّ آن مسائل می رود. در نهایت این چنین انسانی صاحب اسلحه‌ی مجهز و پیشرفته‌ی “یادگیری مادام العمر” می شود.

کلاسور ، مسیر رسیدن به قلّه‌ی خودسازی است.

بدون شک ، مسیر پرورشی – آموزشی کلاسور مبتنی بر رابطه منتورینگ۶ (استاد – شاگردی) که پیوند عمیق بین استاد و شاگرد در تمامی ابعاد فردی ، شغلی و اجتماعی ایجاد می کند ، آغاز مسیر خودسازی را رقم می زند.

در این رابطه ، وجود منتور به عنوان یک منبعی برای افزایش سطح دانش ، رسیدن به بینش و بدست آوردن مهارت های لازم در عرصه زندگی ، شاگرد را تبدیل به یک انسان فوق العاده قوی و نیرومند از بُعد فکری و توانایی می کند.

البته نقش شاگرد در شکوفایی این رابطه از اهمیّت بسیار زیادی برخوردار است که اگر شاگرد به خوبی شاگردی کند ، می تواند از تمامی ظرفیت های منتور بهره ببرد.

بیان این نکته فوق العاده مهم هم خالی از لطف نیست که مهارت های این رابطه ، توسط خودِ منتور به شاگرد منتقل می شود و در این مسیر منتور کمک شایانی به حرفه‌ای شدن شاگرد می کند.

در نگاهی دیگر ، قلّه‌ی خودسازی یکی از فتح الفتوح های کلاسور است که شاگردان این مسیر به خوبی پرچم خود را در بالای این قلّه برافراشته خواهند کرد ان‌شاءالله

کلاسور ، مسیر رسیدن به حکمت است.

حکمت گمشده انسان گذشته و امروز و آینده است. همان انسانی که می خواهد به اعلی درجات برسد و قلّه های بلند زندگی را فتح کند. به قول اهل علم : خداوند متعال در قرآن کریم خطاب به پیامبر صلی الله علیه و آله می فرمایند :

وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَهَ.۷
پیامبر من آنها را پاک کن و به آنها قرآن و حکمت بیاموز.

با توجه به این آیه شریفه حکمت با علم فرق می کند ، یعنی پیامبر من ، تعلیم کتاب خدا کافی نیست و باید حکمت هم به آن ها بدهی. حال سوال اینجاست که چرا؟

اگر با توجه و تامّل به این موضوع بنگریم پاسخ را پیدا می کنیم. چون اگر صرفاً علمی به کسی یاد بدهیم ولی آن فرد شعور لازم را بدست نیاورد ، از نکته نکته‌ی آن علم ، علیه آن علم استفاده خواهد کرد. مثلاً تصوّر کنید پزشک حاذقی را که علم طب را به خوبی و با نمرات بالا گذرانده باشد امّا هنگامی که یک بیمار به او مراجعه می کند ، نتواند بیماری و علاج درست را تشخیص دهد. قدرت تشخیص ، یکی از کارکردهای حکمت است.

در نیجه می توان این را با قدرت بیان کرد که یکی از کارکردهای حکمت ، تشخیص مصادیق است. با این وجود اگر عالمی یا فرد دانایی ، حکمت نداشته باشد و تشخیص غلطی بدهید ، به نقل یکی از اساتید و بزرگان اهل علم : “این فرد تا قیام قیامت دلیل و توجیه می آورد که کاری که کرده و تشخیصی که داده درست بوده است” ؛ و این همان آفتی است که ما باید به خاطر آن به خدا پناه ببریم.

این که حکمت یک موهبتی الهی است که خداوند به بندگان خالص خود هدیه می کند ، شک و تردیدی نداریم.

در کلاسور ؛ همّت و تلاش ما این است که به واسطه فهم عمیق ، احاطه منتور بر شاگرد خود ، تقویت قوّه خردورزی و تفکّر ، و سعی بر ارتباط با صاحب علم ؛ ان‌شاءالله که به حکمت خواهیم رسید.

این ۹ محوری که بیان شد ، اساسی ترین ویژگی های پرورشی و محتوایی مجله ویدئویی کلاسور است.


  1. منقول از خطبه چهارم نهج البلاغه شریف []
  2. از تمثیلات استاد ارجمند محمدرضا رنجبر []
  3. توجه داشته باشیم که فهم ، پلّه‌ی دوم آگاهی است. []
  4. منقول از خطبه نهم نهج البلاغه شریف []
  5. جستجو کردن []
  6. به زودی پیرامون این موضوع صحبت خواهیم کرد. []
  7. سوره مبارکه جمعه آیه دوّم []